When important issues become ‘just words’.

(English version below)

Ooit al een simpel en alledaags woord zo vaak herhaald dat er geen betekenis meer aan vast hangt en slechts een samenraapsel van letters wordt? Het is vreemd hoe iets normaals ineens zo anders en raar kan worden. Ik heb ondertussen ontdekt dat het ook werkt met zinnen. Bepaalde zinnen zijn al zo vaak tegen mij gezegd dat ze hun oorspronkelijke betekenis zijn kwijtgeraakt en ondertussen door mijn oren vertaald worden naar iets geheel anders. Bijvoorbeeld: als mijn broer zegt: “Ik heb iets nieuws geleerd op de karate, het gaat geen pijn doen.” loop ik nu heel hard weg terwijl ik vroeger naïef bleef staan. Gewoon omdat de betekenis van de zin mij nu zegt: “Het gaat zeker pijn doen, loop weg you dumbass!” Spijtig genoeg loopt mijn broer sneller dan mij en hang ik er alsnog aan maar het is tenminste niet zonder een soort van gevecht geweest.

Een andere zin die in deze categorie  thuishoort, kwam mij onlangs nog ter oren. Het is nu ongeveer 8 jaar geleden dat ik hem voor het eerst hoorde en ongeveer 3,5 jaar geleden dat de oorspronkelijke betekenis in mijn oren voorgoed veranderde. Ik heb het over de zin: “Ik zal je nooit bedriegen, daar mag je zeker van zijn.” Om de volledigheid van dit bericht te garanderen moet ik hierbij vertellen dat ik in die verstreken 3,5 jaar wel enkele varianten erop heb gehoord, zoals: “Ik beloof dat ik het niet meer zal doen.” en “Vanaf nu geen leugens meer.” (Ook deze twee zinnen hebben voor mij alle betekenis verloren maar jullie zijn slimme lezers, de onderliggende samenhang tussen de drie zinnen zal jullie wel duidelijk zijn.) Waarom het zo lang heeft geduurd vooraleer er verandering opgetreden is, ik bedoel: 4,5 jaar om een definitie te veranderen is best lang. Nog iets langer en ik had er een doctoraatsstudie aan vast kunnen hangen. Wel dat is volgens mij heel simpel: van vriend nummer 1 kwam ik een jaar na de breuk te weten dat hij loog en bedroog. Ik was altijd zo slim om hem te geloven als hij zin nummer 1 gebruikte. Vriend nummer 2 liet zich na een half jaar vaste relatie al betrappen met een slippertje, en een jaar later… en nog een jaar later. De laatste keer heeft bij mij de emmer laten overlopen. Hij gebruikte de drie zinnen, de twee laatsten al wat meer dan de eerste. Is het vreemd dat ik in de loop der tijd gewoon niet meer geloofde dat die woorden echt bedoelden wat ze op het eerste zicht leken te zeggen? Ik ga ervan uit van niet. 1 persoon kan een uitzondering zijn op de regel. 2 personen zijn ofwel dikke pech ofwel een reden om van definitie te veranderen. Ik koos klaarblijkelijk voor het tweede. Dat zorgde ervoor dat toen vriend 3 het onlangs tegen mij zei, ik een wrang gevoel kreeg. Pijnlijke gevoelens en gedachten van weleer kwamen terug naar boven. Zulke sterke gevoelens dat mijn hoofd en zelfs mijn hart (die het niet vaak eens zijn met elkaar) het niet hebben toegelaten om de oorspronkelijke betekenis van het woord geloven. In mijn hoofd leken het gewoon terug woorden die toevallig in deze volgorde in die zin terecht waren gekomen. De gevoelens waren zelfs zo sterk dat ik mij moest inhouden om niet te wenen. Onderdrukte gedachten en gevoelens kwamen terug hoog. Dat zijn de momenten dat ik volledig zwijg omdat mijn stem het de ander duidelijk zou maken dat ik pijn aan het lijden ben en dat wil ik niet. Dat zijn de weinige momenten dat ik stil word want op deze manier kan ik de woorden niet langer blijven herhalen tot ze geen betekenis meer hebben. Of ja, in theorie klopt deze stelling wel, praktisch gezien moet ik mijn hersenen nog weten af te sluiten op zulke momenten.

Ever repeated a simple, everyday word so often that it had no meaning and becomes just a jumble of letters? It is strange how suddenly something normal can be so different and weird. I have discovered that this also works with sentences. Some phrases were told to me so often that they have lost their original meaning and will be translated by my ears  into something entirely different. For example, if my brother says: “I have learned something new in my karateclass, don’t worry, it will not hurt you.” I run away as fast as I can where  I used to stood naively. Just because the meaning of the sentence now means to me: “It certainly hurt, run away you dumbass!” Unfortunately, my brother runs faster than me so I still get the experience but at least not without a kind of duel (if you can call it that way).

 Another phrase in this category, recently came to ears. It is about 8 years ago since I first heard it and about 3.5 years since the original meaning changed for good in my ears . I’m talking about the sentence: “I will never deceive you, of that you can be sure.” In order to ensure completeness of this message I hereby tell you that, in that 3.5 years, I passed a few variants like “I promise I will not do it again.” and “From now on no more lies.” (These two sentences have lost all meaning for me but you are smart readers, the underlying relationship between these three sentences will be clear to you.) Why it took so long before any change occurred (I mean: 4.5 years to change a definition is quite long. Anything longer and I had a PhD.) Well I think this is quite simple: BF number 1 lied and cheated on me but I got to know this one year after the break. I was always ‘smart’ enough to believe him when he used sentence number 1. BF number 2 failed after half a year solid relationship with a slip catch, and a year later … and a year after that. The last time I decided that enough was clearly enough. He used the three sentences, the two latter a little more than the first. Is it strange that in the course of time I just do not believe that those words what those words should be meaning? I assume not. 1 person that lies about something big like my trust may be an exception to the rule. 2 people are either bad luck or a reason to change the definition. I obviously chose the latter. That meant that when BF number 3 recently said sentence number 1 to me, I got a bitter feeling. Such strong feelings that my head and even my heart (who often not agree with each other) did not allowed to believe the original meaning of the sentence. In my head it just seemed to be just words that happen to be in this order in this random sentence. The feelings were so strong that I had to restrain me not to cry. Suppressed thoughts and feelings came back high. Those are the moments I completely become silent because my voice would make it clear that I am suffering and I just do not want the other to know. Those are the few moments that I’m quiet because then I can no longer keep repeating the words until they have no meaning. Oh well, this statement is true in theory, practically speaking, I still have to learn how to stop my brains at these moments.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Lezen van Winch en genieten van het weer, met het bloemetje van Lennert Guiljam (bijna-broer).

  • Dorien Schraepen Pantene superswisssh commercial i.s.m. Vijftv, Flair en Pantene.

  • Photographer: Mark Hens

%d bloggers liken dit: