Dear daddy

Dear daddy
No matter where I go in life, to who I’ll get married, how much I’ll love my boyfriend, how independent I am, how much money I’ll make, what kind of sh*t I’ll get myself into, you will always be my number one. 

Sincerely,
your little girl
Ik heb een hele lieve papa, ik ben dan ook al 23 jaar (23 jaar, 7 maanden en 23 dagen, om heel precies te zijn) lang een papa’s kindje. Als baby was er maar 1 persoon die mij kalm kreeg als ik mijn zeuruurtje had. Hij deed dit door mij op zijn buik te leggen en over mijn rug te strelen (dit werkt nog steeds ongelooflijk goed om mij in slaap te wiegen) en hij was de enige die dat voor elkaar kreeg. Nu dat ik te groot (en te zwaar, ik zal het zelf wel aanbrengen 😉 ) ben geworden en ondertussen mezelf kalm krijg, is hij degene die mij regelmatig op mijn paard krijgt (zowel positief als negatief). Zo heb je de bijna wekelijkse vader-dochterconversaties waar we beiden niet zonder kunnen. Hij omdat hij gewoon ongerust en bezorgd is en ik omdat ik er een hobby van heb gemaakt om er creatieve antwoorden op te geven. En u wilt voorbeelden, uiteraard:
1) Is dat hetgeen wat je gaat aandoen? (Voor een fuif, voor een klein feestje, voor een wandeling, voor naar school te gaan,… ik krijg deze vraag vrij vaak en in veel situaties.)
In den beginnen (of wanneer ik een minder creatief moment heb.)
–> Ja? (Met een aanzet om terug naar mijn kamer te gaan om iets anders aan te trekken.)
Nu
–> Sorry papa maar ik vond het wat te koud buiten voor een bikini.
–> Nee hoor, ik trek zo dadelijk nog een sjaal, een muts, handschoenen en thermisch ondergoed aan. (Een zeer leuk antwoord, zeker in de zomer.)
–> Ja, ik heb volgende week een examen maar ben nog steeds niet ziek, ik moet een tandje bijsteken.
–> Mijne boerka steekt nog in de was. 
2) Wat heb jij met die auto uitgestoken? (Vind ik een zeer vervelende want om de een of andere reden verwisselt hij mij met mijn broer in deze situatie. Als ik nog maar denk iets te hebben gehoord of gevoeld aan de auto, laat ik hem direct iets weten. Als ik iets heb uitgestoken met de auto, kom ik met het meest trieste gezicht aan bij papa om hem dat te zeggen. Kleine broer is degene met het korte geheugen.)
–> Ik wou eens rally rijden. (Toffe nota: onze auto is 22 jaar oud, optrekken is… onbekend.)
–> Ah ik heb gisterennacht een streetrace gewonnen, had ik dat niet gezegd?
–> Ik zag enkele knopjes en ik dacht ‘Daar moet ik eens op duwen!”
–> Ik wou eens zien hoe ze rijden in het Verenigd Koninkrijk rijden, mijn tegenliggers gingen daar niet mee akkoord.
–> Ik moet dringend eens stoppen met het zingen in de auto.
3) Voorzichtig zijn hè!
–> Ha, papa! Nu was ik eens van plan om levensgevaarlijke stunts uit te halen!
–> Overal minstens 120 km/h! (Nog steeds met die auto van 22 jaar oud!)
–> Jaja, niet zwanger thuiskomen, geen scharrel meenemen, de auto heel laten, altijd op mijn geld letten, niet drinken,… Beloofd!
Maar zoals hierboven: hij blijft altijd mijn held, welke vragen hij ook stelt en hoe vaak hij ze stelt.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Lezen van Winch en genieten van het weer, met het bloemetje van Lennert Guiljam (bijna-broer).

  • Dorien Schraepen Pantene superswisssh commercial i.s.m. Vijftv, Flair en Pantene.

  • Photographer: Mark Hens

%d bloggers liken dit: