Heimwee

De meeste zaken aan het schooljaar mis ik niet. Maar er zijn enkele dingen waar ik na 2 weken al helemaal al met heimwee naar terugkijk. Eentje daarvan is het geven van bijles.

Sinds 2 jaar geef ik bijles. Meer dan 10 kinderen en jongeren zijn ondertussen de revue gepasseerd en ik ben het nog steeds niet beu. Ik leer iedere keer bij, iedere leerling die ik heb mogen helpen, was verschillend van de vorige waardoor ze op hun eigen manier mij ook hebben vooruit geholpen. Ik hou een mapje bij (zie hierboven) met allerlei documenten die ik heb gemaakt of gevonden, die ik kan gebruiken tijdens de bijles. Dat mapje zie ik ieder trimester groeien en dan vraag ik mij af of ik volgend jaar niet beter een nieuwe, dikkere map kan kopen?

Het lukt mij tegenwoordig ook beter om meerdere leerlingen op dezelfde periode te helpen. Niet allemaal in 1 lokaal natuurlijk maar wel in eenzelfde week bijvoorbeeld. Ik heb beter leren omgaan met mijn tijd zodat ik veel tijd kan vrijmaken voor hun. Vaak ben ik lang bezig aan de voorbereiding van zo’n bijles: toetsen maken (want we willen wel authentiek blijven), tips noteren (want anders vergeet ik ze), afbeeldingen zoeken (om het geheel te visualiseren), leuke manieren verzinnen om bepaalde zaken gewoon veel toffer te maken én, toch ook niet onbelangrijk, manieren zoeken om iedere leerling ook op persoonlijk vlak te laten ontplooien. Ik probeer dan ook in de eerste plaats een goede band te vormen met iedere leerling. De eerste ontmoeting is er ook eentje waar alles in het teken staat van kennismaking. Ik met hun maar zij ook met mij. Ik vind het belangrijk dat ze weten dat ze mij alles kunnen vertellen en vragen. Op school hebben ze al voldoende afstand tussen de leerkracht en de leerling (en ik kan het weten, ik heb aan beiden kanten van de lessenaar gestaan), dit moet tijdens zo’n bijles niet te zijn. Vaak blijf ik dan ook langer hangen, praten met de leerlingen, praten met de ouders,… want communicatie is belangrijk.

Verschillende van mijn leerlingen laten mij, nu ze geen bijles meer hebben, nog weten hoe het is gegaan met hun examen. Maar de beste band heb ik nog steeds met mijn eerste leerling. Toen 14, nu bijna 17, eerlijk en zonder blad voor de mond, just the way I like it. Was het saai, dan zei hij het. Had hij een probleem, dan zei hij het. Was het een toffe bijles geweest, dan zei hij het. Had hij ergens een beeld over, ja nu kan je het zelf wel aanvullen zeker? 😉 Zelfs als hij nu vragen heeft over alles behalve schoolse zaken, krijg ik nog een sms. Ik hoop met al mijn leerlingen zo een band op te kunnen bouwen maar volgens mij is deze connectie een speciale die niet herhaald zal kunnen worden. Het zal een kwestie van ‘de eerste keer’ zijn geweest vermoed ik. Ik wist niet goed waar ik aan begon, hij voelde dat goed genoeg en dus hebben we samen de weg afgetast. Niet altijd even gemakkelijk maar het ging wel. Zijn uiteindelijke resultaten waren dan ook beter dan zowel ik als zijn familie hadden verwacht. En toen had hij mij niet meer nodig, hij kon nu alleen op weg. En dat is nu eenmaal de bedoeling, heimwee of niet. 😉

Ken je iemand die misschien ook bijlessen nodig heeft of coaching kan gebruiken op het vlak van studiemethodiek? Dan mag je mij altijd iets laten weten.

Je kan ook nog altijd een blik werpen op mijn ‘I can teach you‘- pagina’s voor meer informatie!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

  • Lezen van Winch en genieten van het weer, met het bloemetje van Lennert Guiljam (bijna-broer).

  • Dorien Schraepen Pantene superswisssh commercial i.s.m. Vijftv, Flair en Pantene.

  • Photographer: Mark Hens

%d bloggers liken dit: